Του Άρη

1
35
Ο Άγιος Άρης Βελουχιώτης ο μπροστάρης (Σολωμάντζαρος 2003)

Στίχοι : Λεωνίδας
Παρουσίαση : Λεωνίδας
Παραγωγή : Παρίας
Μίξη, Ηχοληψία : Παρίας
Studio : Multi Studio
Έτος : 2004

Τα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλα κρεμασμένα σε φανοστάτη στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων, 1945

Κρατούσα πάντα μια σελίδα μου κενή για το χατίρι σου
κι όσο θα τη γεμίζω, δώσε μου το ποτήρι σου.
Καπετάνιε θα το φουλάρω ως τα χείλια,
κρασί να πιούμε από του χρόνου τα παλιά τα σταφύλια.
Σκοπούς μη βάλεις, βγάλε το σκούφο κι ετοιμάσου
θα μιλήσουμε για κείνους που πουλήσαν τον ΕΛΑΣ σου
κι έπειτα ξεπουλήσανε και τούτο το χώμα
κι όμως τα σόγια τους μας κυβερνάνε ακόμα.
Ναι όπως τ’ακούς! Μα μην ταράζεσαι, έχει κι άλλα,
εξάλλου εδώ πάντοτε ξένοι κρατάγαν την κουτάλα
κι εμείς πιστό σκυλί που ζητιανευει, όπως θα ξέρεις,
καλά πού έφυγες νωρίς να μην τα δεις να υποφέρεις.
Τι είπες, το κόμμα σου;Αυτό έχει μάθει να χάνει
και να προδίδει,ρώτησε και τον Πλουμπίδη.
Μα τι σου λέω,πού τα γνωρίζεις από πρώτο χέρι,
κι άλλος κανείς από’σένα καλύτερα δεν τα ξέρει.
Όσο για το όνειρο,το έπνιξε η μάνα του στην κούνια
και παίζουν δίχως αντίπαλο οι άλλοι με τα σπιρούνια.
Γι αυτό σου λέω,ανέβα στο άλογο κι έλα σαν πρώτα
μήπως και πάψει τούτη η χώρα να είναι κότα.

Κάπου στη Ρούμελη λένε πως ζεις ακόμα
με τον Κωστούλα, τον Μπελή και τον Τζαβέλλα.
Το ακούς; Ακόμα σε ζητάει τούτο το χώμα.
Γι αυτό σου λέω, ανέβα στο άλογο κι έλα.

Λείπεις καιρό έχουν περάσει και τόσα
μα ποιο μολύβι να στα γράψει, να στα πει ποια γλώσσα;
Κάτσε λοιπόν, άκουσε πες τα κι εσύ στον Τζαβέλλα
κι ύστερα ανέβα στο άλογο, πάρε τον μαζί και έλα.
Ξενοκρατία που λες τη χώρα τούτη άλωσε
κι από όταν έφυγες η δεξιά ξεσάλωσε.
Όπως φαντάζεσαι πισώπλατα όχι στα ίσια
βαφτίσανε Παρθενώνες τα ξερονήσια.
Ναι οι κουφάλες, κι η αριστερά κωλημένη,
η ηγεσία βλακώδης κι αλλοπαρμένη, χαμένη
κι οι αντάρτες σου πουλημένοι,πολύ φθηνά πουλημένοι!
Μα τι τα θες, τι τα γυρεύεις, πικρή γεύση μας μένει,
σήμερα πάλι είναι πιο μαύρο το χάλι,
ίδιο το χρώμα, ακόμα κουμάντο κάνουν οι μεγάλοι,
ναι οι μεγάλοι δεν τέλειωσαν οι άξονες,
άλλαξαν βάρδια και ήρθαν οι Αγγλοσάξωνες.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι που τους χαλάν την συνταγή,
οι απόγονοι του Ζαπάτα στων Μεξικάνων τη γη.
Γι αυτό σου λέω, κάτι δεν έχει πεθάνει
κι ίσως αν έρθεις, πιο βαθιά να ανασάνει.

Κι ύστερα κοίταξα ξανά τον φανοστάτη,
εκείνον στη φωτογραφία της ντροπής
κι είπα: «Αντίο Καπετάνιε επαναστάτη,
καλές εφόδους στην κοιλάδα της σιωπής».