Social Waste

Θέλω το μύθο μου με μια φωτιά να κάψω
Να τον τυλίξω στο χαρτί και να το ανάψω
Και όπως ο καπνός στον ουρανό θα βγαίνει
Εγώ ευτυχής να τον κοιτώ να ανεβαίνει

Τίποτα δε θα κρατήσει για πάντα
ούτε η έμπνευση ούτε η μπάντα
τα κανονίσματα και τα κουμάντα
Τίποτα δε θα κρατήσει για πάντα
Το μικρόφωνο και το ηχείο
Πρόβα ήχου ένα δύο ένα δύο
Μια ζωή τελευταίο θρανίο
Γαλαρία, πορεία και σκασιαρχείο
Τότε που είχαμε μικρό ακροατήριο
Τότε που ραπάραμε χωρίς εισιτήριο
Τα σπασμένα που ακόμα πληρώνω
Τα γραμματεία που ξεχρεώνω
Πιτσιρικάς που ραπαρει μοναχός
άρθρωση τζάμι, στο τέμπο του βράχος
40 Απρίληδες ίδιο το πάθος
Μεσήλικας που ραπάρει μοναχός
Οι γνωστές κι οι άγνωστες πολιτείες
Η σκηνή η εκδρομή οι συναυλίες
Τα μπλεξίματα κι οι αλητείες
Οι αποτυχίες και οι αφραγκίες
θέλω το μύθο με μια φωτιά μου να κάψω
Να τον τυλίξω στο χαρτί και να τ’ ανάψω
Και όπως ο καπνός στον ουρανό θα βγαίνει
Εγώ ευτυχής να τον κοιτάζω να ανεβαίνει

Θέλω το μύθο μου με μια φωτιά να κάψω
Να τον τυλίξω στο χαρτί και να το ανάψω
Και όπως ο καπνός στον ουρανό θα βγαίνει
Εγώ ευτυχής να τον κοιτώ να ανεβαίνει

Να προσέχεις τι εύχεσαι λένε
της σκηνής βετεράνο με λένε
κι άλλα τέτοια και όλα μου φταίνε
να προσέχεις τι εύχεσαι λένε
πόσοι δίσκοι και πόσα μικρόφωνα
πόσα βέτο και πόσα ομόφωνα
κασέτες, mp3s και γραμμόφωνα
πόσα πρόφτασα πόσα δεν πρόκανα
αφιερωμένο σε όσους ήταν εκεί πάντα
πριν απ’ τα sold out πριν από τη μπάντα
στις ηχογραφήσεις κάποιου υπογείου
πριν απ’ το χιπ χοπ της μεσογείου
Τώρα ένθετο μέλος στη μπάντα
και παρολαυτά έκθετος πάντα
τώρα πια πατημένα σαράντα
και παρολαυτά έκθετος πάντα
Λευκή κόλλα χαρτί θα ανοίξω
θα τα γράψω και θα τα τυλίξω
σπίρτο απ’ το κουτί να τραβήξω
να το ανάψω και…να το ρίξω

θέλω το μύθο μου με μια φωτιά να κάψω
Να τον τυλίξω στο χαρτί και να τ’ ανάψω
Και όπως ο καπνός στον ουρανό θα βγαίνει
Εγώ ευτυχής να τον κοιτάζω να ανεβαίνει