Social Waste

Τα ταξίδια που δεν έκανα ποτέ μου
Μπαίνουν στον ύπνο μου συχνά και με καλούνε
άλμπουρα βάζουν και πανιά στον καναπέ μου
Κατι απογέματα που πέφτω και κοιμούμαι

Και με πηγαίνουνε σε τόπους που δεν ξέρω
Ντοπιολαλιές πρωτάκουστες οχλαγωγούνε
Κι όμως στο τέλος κάπως θα τα καταφέρω
Κι όταν ξυπνήσω τίποτα δε θα θυμούμαι

Κι ύστερα πάλι όλο κάτι θα με πιάνει
Και πάντα κάτι, κάτι άλλο θα θυμίζει
Η μετενσάρκωση που λένε οι βραχμάνοι
Ή το μυαλό μου στο όνειρο που με γυρίζει;

Τα ταξίδια που δεν έκανα ποτέ μου
Γίνονται φεγγαρόδρομοι να ακολουθήσω
Κι όπως με βλέπεις και σε βλέπω αγαπητέ μου
Θα ξεκινήσω κι ύστερα θα ξεστρατίσω

Τα ταξίδια που δεν έκανα ποτέ μου
Μπαίνουν στον ύπνο μου συχνά και με καλούνε
άλμπουρα βάζουν και πανιά στον καναπέ μου
Κάτι απογέματα που πέφτω και κοιμούμαι
Οι πολιτείες που ποτέ δεν επισκέφτηκα
Μια γοητεία παράξενη μου προκαλούνε
Λες και τις ξέρω σάμπως πως τις ερωτεύτηκα
Μες τα σοκάκια τους να μπω με προκαλούνε

Οι πολιτείες που ποτέ δεν επισκέφτηκα
Μια γοητεία παράξενη μου προκαλούνε
Λες και τις ξέρω σάμπως πως τις ερωτεύτηκα
Μες τα σοκάκια τους να μπω με προκαλούνε

Είναι κι οι θάλασσες είναι και οι ορίζοντες
Κι όλου του κόσμου οι αγορές και τα παζάρια
Εκεί που φτάνουνε μονάχα οι γνωρίζοντες
Κι όσοι τη μοίρα τους την παίξανε στα ζάρια

Όλου του κόσμου τα λιμάνια που τα γύρισα
θα γίνουν μέρος ενός κόσμου υποβρυχίου
Μου το μαρτύρησαν κι εγώ σου το μαρτύρησα
Εκεί στο δέλτα του Ορινόκο και του Αμαζονίου

Οι πολιτείες που ποτέ δεν επισκέφτηκα
Και τα λιμάνια αυτής της σφαίρας της μεγάλης
Σα μια ιδέα μου καρφώθηκαν που σκέφτηκα
Και άντε τώρα απ’ το μυαλό μου να τη βγάλεις

Τα ταξίδια που δεν έκανα ποτέ μου
Μπαίνουν στον ύπνο μου συχνά και με καλούνε
άλμπουρα βάζουν και πανιά στον καναπέ μου
Κάτι απογέματα που πέφτω και κοιμούμαι

Οι πολιτείες που ποτέ δεν επισκέφτηκα
Μια γοητεία παράξενη μου προκαλούνε
Λες και τις ξέρω σάμπως πως τις ερωτεύτηκα
Μες τα σοκάκια τους να μπω με προκαλούνε