Στα παλιά τα σοκάκια σου
Στίχοι: Λεωνίδας Οικονομάκης
Μουσική: Γιώργης Νίκας
Παρουσίαση: Λεωνίδας Οικονομάκης
Μπάσο: Στέλιος Μπότσαρης
Κρητικό Λαούτο: Γιάννης Σκουλατακης
Τζουρά: Γιώργης Νικας
Λύρα Πόντου, φωνητικά: Γιάννης Μιχαηλίδης
Drums programming: Χρήστος Στάικος
Ηχογράφηση: Studio 133 (Αλέξανδρος Βαφειάδης & Μιχάλης Σκαράκης)
Μίξη: Misdeal & Μιχάλης Σκαράκης
Mastering: Νάσος Νομικός @VU Productions Mastering Studio
Επιμέλεια δίσκου, Ενορχήστρωση & Παραγωγή: Γιώργης Νίκας
Σκίτσα: Γιάννης Οικονομάκης
Στα παλιά τα σοκάκια σου
Κι ας αλλάζει η εικόνα τους
Σε τραβούν τα μεράκια σου
Και σε πάνε τα πόδια από μόνα τους
Στα παλια τα λημέρια σου
Είν’ τα βήματα ασήκωτα
Σε τραβούν τα σεκλετια σου
Κι ας αλλάξανε όλα και τιποτα
Περπατάς με μια λύπη μεγάλη
Στο μυαλό σου η πόλη είναι άλλη
Και λέει στους τόπους που πέρασες χρόνια
Πότε μη γυρνάς είναι η θλίψη αιώνια
Στη γειτονιά στην αλάνα εκείνη
Μια μπάλα τρύπια κάπου θα χει μείνει
Και σ’ αυτα τα σκαλιά που φουμαρες παλιά
Τώρα αράζουνε μόνο σκυλιά
Στα σοκάκια αυτά που ξεκίνησες
Τι παιχνίδια που παίζουν οι θύμησες
Τέτοιο βήμα αργό βαρύ και μόνο
Δε σε πάει μπροστά σε πάει πίσω στο χρόνο
Και να! στο παράθυρο εκεί εμφανίζεται
Στον καθρέφτη μπροστά να χτενιζεται
Αναγεννησιακό fresco του Flippino
με το χαμογέλιο εκείνο
Μα σε γελάνε μέχρι και τα μάτια σου
Φεύγεις, μαζεύεις ξανά τα κομματια σου
Ίδια τα κτίρια, κι οι δρόμοι όλοι
Άλλαξες εσύ, δεν άλλαξε η πόλη.
Στα παλιά τα σοκάκια σου
Κι ας αλλαζει η εικόνα τους
Σε τραβούν τα μεράκια σου
Και σε πάνε τα πόδια από μόνα τους
Στα παλια τα λημέρια σου
Είν’ τα βήματα ασήκωτα
Σε τραβούν τα σεκλετια σου
Κι ας αλλάξανε όλα και τιποτα
Τόσα σπίτια και τόσα ενοίκια
Τόσες ήττες και τόσα επινίκια
Στο παλιό το τσαρδι στο γνωστό το καντουνι
Άλλο όνομα γράφει το κουδούνι
Γνωστά σπίτια αλλά πού να μπεις
Μες στην πόλη των airbnbs
Δεν τους φταίνε οι ξένοι ούτε οι μουσουλμάνοι
Τους φτωχούς δε θέλουν οι ρουφιάνοι
Εκεί που κάποτε ήταν η κατάληψη
άδειο κτίριο σε εγκατάλειψη
Κι ας τους πήραν τα funds το σπίτι για χρέη
Μην τρομάζουν οι νοικοκυραίοι
Σταθμοί που ξεκίνησες, μέρη που έφτασες
Αεροπλάνα και τρένα που έχασες
Στο ‘πε κι ο Χρίστος με δικούς του τρόπους
Εγώ τις πόλεις τις φαντάζομαι ανθρώπους
Όσα θυμάσαι κι αυτά που τα ξέχασες
Το λιμάνι κι ο ντόκος που έδεσες
Κι επιμενει ο τρελός στο τάνγκο του Πιατσόλα
ότι όλα είναι εδώ, κι ας αλλάξανε όλα
Στα παλιά τα σοκάκια σου
Κι ας αλλαζει η εικόνα τους
Σε τραβούν τα μεράκια σου
Και σε πάνε τα πόδια από μόνα τους
Στα παλια τα λημέρια σου
Είν’ τα βήματα ασήκωτα
Σε τραβούν τα σεκλετια σου
Κι ας αλλάξανε όλα και τιποτα
