Social Waste

Φορές φορές, έτσι στα χαμένα που αρμενίζεις
Το όνειρο του σκλάβου μου θυμίζεις
Εκείνη την παλιά παραβολή του Σωκράτη
με το σκλάβο που κοιμάται πάνω στο σκαλοπάτι
Χαμογέλαει που λές, γιατί ονειρεύεται πως
Μέσα στον ύπνο του στον κόσμο είναι όλα αλλιώς
Πως κυβερνάει ο λαός και στην κυβέρνησή του
Οι βουλευτές εκπροσωπούν μόνο τη θέλησή του
Δεν στήνουν ιστορίες, και offshore εταιρίες
Και δεν επανεκλέγονται για 33 θητείες
Εκεί δεν πιάνουν τέτοια, διορισμοί, ρουσφέτια
Δεν κουβαλούν σα χρυσαυγίτες μαραφέτια
Δεν έχει Όλγες και Ντόρες, ανήψια, γιους, και κόρες
Τραπεζικούς λογαριασμούς σε παραδείσιες χώρες
Δεν είναι μαριονέτες, σε θέατρο με κούκλες
Με εκδότες και εφοπλιστές δεν έχει σου ‘πα, μου ‘πες
Γι’αυτό που λες χαιρότανε ο σκλάβος κοιμισμένος
Για λεύτερος περνιότανε ο καημένος

Κι εσύ που ξέρεις την αλήθεια ήρθε η στιγμή να αποφασίσεις
Θα τον αφήσεις στο όνειρο ή θα τον ξυπνήσεις;

Παίζαμε κλέφτες κι αστυνόμους
Μα μεγαλώσαμε μετά
Κι όταν τελειώσεις με τους δρόμους
Και αφού πάθεις αρκετά
Μαθαίνεις πια το μυστικό (δις)
Καουμπόηδες και ινδιάνοι
Είχαν γεμίσει την πλατεία
Κάτω απ’ το γέρικο πλατάνι
Μα όταν τελειώσουνε τα αστεία

Ή θα’σαι με τους απο ‘κει ή θα ‘σαι με τους απο ‘δω (δις)
Υπάρχουν απ τη μια λαμόγια και προσκυνημένοι
Μα απέναντί τους στέκονται τοσοι εξεγερμενοι
χαμενοι απορημενοι στη μεση η μαζα περιμενει
κυηγωντας τη σκια της απ την τιβι εξαρτηενη
καψε την ηττοπαθεια και διαλεξε πλευρα
φορολογουν την υπαρξη σου τα ονειρα και τα παιδια
ψηφίζεις κυβερνήσεις δόσεις μισθό στα γόνατα
ή θάρρος ντυμένο κόκκινα και μαύρα χρώματα;
φοβάσαι να μιλήσεις μη χάσεις τη δουλειά σου
θυμήσου μετανάστευσαν πριν μέρες τα παιδιά σου

κοιμάσαι ήσυχος τα βραδια η ελπίδα δεν κοιμάται
δεν είναι ειρηνική βγαίνει στο δρόμο δε φοβάται
διαβάζει ιστορία μαθαίνει απο τα λάθη
όπλα η αλληλεγγύη , η ελευθερία κι οχι τα πάθη
στοχεύει η κάνη θρησκείες πατριδολαγνεία
οποιασδήποτε μορφής σκλαβιά και ιδιοκτησία
γιαυτο μη χανεις χρονο πηγαινε προς μια κατευθυνση
αν πατας σε δυο βαρκες θα πνιγεις σε μια ψευδαισθηση
οι αστεγοι αυξανονται σιμώνουνε οι μέρες
εκεί ανάμεσα ίσως κάνουν χαμηλή πτήση οι σφαίρες

Παίζαμε κλέφτες κι αστυνόμους
Μα μεγαλώσαμε μετά
Κι όταν τελειώσεις με τους δρόμους
Και αφού πάθεις αρκετά
Μαθαίνεις πια το μυστικό (δις)
Καουμπόηδες και ινδιάνοι
Είχαν γεμίσει την πλατεία
Κάτω απ’ το γέρικο πλατάνι
Μα όταν τελειώσουνε τα αστεία

Ή θα’σαι με τους απο ‘κει ή θα ‘σαι με τους απο ‘δω (δις)